We mogen gaan staan

Lucas 10:2. Er zijn dus te weinig arbeiders, en wij als man kunnen gaan staan en arbeider worden.
Maar de vraag vandaag de dag is denk ik eerder durven en willen wij die verantwoording op ons nemen, met alle risico’s van dien, want denk je maar is in dat je afgewezen wordt door de mensen waar je jaren mee opgetrokken bent, of denk je eens in dat je beste vriend of vriendin je ineens voor gek verslijt en je compleet links laat liggen, of dat de christenen om je heen je zeggen dat je normaal moet doen omdat je dan al gek genoeg doet.
Het lijkt wel of wij als Christenen ons uitertse best doen om te passen in de wereldse waarde en normen in plaats van geheel anders te durven zijn.
En dit proces begint al thuis bij ons gezin, zijn wij thuis onszelf en als we buitenshuis zijn, zijn we dan anders?( hebben we een masker op ) om de mensen om ons heen te laten zien dat het allemaal wel goed gaat in plaats van ons wat zwakker op te stellen, en onze gekwetstheid, pijn en frustratie te laten zien, ( al snap ik ook dat je daar al talloze keren op afgerekend bent ) zodat mensen om je heen ( die op dat vlak wel al stevig staan ) voor je kunnen bidden en je practische kunnen helpen.
Of is ons door mensen om ons heen gezegd dat we doordat we ‘zwak’ zijn niks kunnen doen binnen het Koninkrijk van God, maar dat is een leugen, want als God mensen zoekt die volmaakt zijn dan houd het gauw op, want er was en is er één die volmaakt was en is en dat is Jezus Christus, en omdat Hij zich niet heeft vastgeklampt aan wie Hij werkelijk was, heeft Hij zijn heerlijkheid afgelegd en onze zonde op zich genomen, en doordat wij Jezus Christus erkennen als Gods zoon en mogen weten dat Zijn kostbare bloed ons heeft vrijgekocht zijn wij gerechtvaardigd, en kunnen dus helpen binnen Gods Koninkrijk zonder dat ons vlees de perfecte status heeft bereikt.