Job 1:4-5

Zijn zonen nu plachten een feestmaal aan te richten, ieder op zijn beurt in eigen huis, en nodigden dan hun drie zusters uit met hen te eten en te drinken.Telkens wanneer de dagen van het feestmaal om waren, ontbood Job hen en heiligde hen; hij stond dan des morgens vroeg op en bracht voor ieder van hen een brandoffer, want Job dacht: Misschien hebben mijn kinderen gezondigd en in hunhart God vaarwel gezegd. Zo deed Job altoos weer.

Een prachtig mooi stukje waarin je de liefde van God zo mooi door Job heen ziet gaan voor zijn kinderen, en waarin we als vader en man nog zoveel kunnen leren om onze kinderen los te laten en ze hun eigen keuzes te laten maken, maar waarin we als vader wel onze verantwoording nemen ( en dus ook nee kunnen zeggen als het gevolgen zijn van eeuwigheidswaarde zijn , maar hier zie je dat nu niet ), en voor onze kinderen blijven bidden, en ze continu voor Gods troon brengen, zeker als we zien dat ze keuzes maken die we zelf anders zouden doen omdat we wat meer ervaring hebben in het leven, en zelf al door vallen en opstaan weten dat de keuzes die ze maken misschien minder goed uitpakken dan dat ze hopen, maar laten we ze alsjeblieft de vrijheid geven die God de Vader ons ook geeft door Jezus Christus, en dat wil dus niet zeggen dat we argeloos toekijken, maar wel vol vertrouwen, net zoals God door Jezus naar ons kijkt, want kinderen ( dus ook wij als Gods kinderen ) groeien door positieve bemoedigingen meer dan door negatieve beoordelingen.
Dus laten we onze kinderen de keuze vrijheid terug geven en laten we voor ze bidden zodat zij net als wij van God hun eigen keuzes kunnen maken en net als wij kunnen leren van de verkeerde keuzes, of doen wij het allemaal zo goed uit onszelfd? Ik dacht het niet doordat de Heilige Geest voortdurend in ons aan het werk is gaan dingen goed, dus laten we bidden voor onze kinderen zodat de Heilige Geest hun zal overtuigen het goede te doen