Op basis van Johannes 21:1-3

Zoals we lezen voelde Petrus zich leeg en teleurgesteld, vooral in zichzelf, omdat hij Jezus 3 maal verloochend had en niet zoals hij echt oprecht vanuit zichzelf geloofde met Hem de dood in zou gaan( dit was ook nooit de bedoeling van Jezus, want Hij ging het doen voor een ieder die in Hem gelooft ) dus het is heel logische dat Petrus zich echt beroerd voelt, want dat is bij ons niet anders, als we teleurgesteld zijn dan reageren we vaak ook zo, ik ben niet waard om een kind van God te zijn ik ben waardeloos of nutteloos, en daar gooit satan altijd nog even een schepje bovenop.
En daarom gaat Petrus maar terug naar het oude, en in plaats van dat zijn “vrienden” alles op alles zetten om Petrus uit zijn teleurstelling te halen en hem te wijzen op alles wat ze hadden meegemaakt en wat Jezus over hem had uitgesproken ” Ik zal je visser van mensen maken “, want wat moeten het een drietal fantastische mooie jaren zijn geweest om samen met Jezus te kunnen en mogen wandelen, want er gebeurde het ene wonder na het andere genezingen herstel van waardigheid ( Samaritaanse vrouw) enz enz.
Johannes zegt zelfs dat als alle dingen die Jezus heeft gedaan een voor een beschreven zouden zijn dat de wereld deze boeken niet zouden kunnen herbergen( Johannes 21:24-25 ).
Dus er zijn gigantische veel mooie en bijzondere dingen in die drie jaar gebeurt, maar er is niet één van zijn ” vrienden” die Petrus daar in liefde naar wijst, maar ze zakken met hem mee in de teleurstelling en gaan akkoord om met hem mee te gaan vissen, en hoe goed ook bedoeld, hoe vaak gebeurt het niet bij ons dat mensen meepraten met onze teleurstelling terwijl ze ons juist binnen het lichaam van Christus in liefde aan de hand mogen meenemen en laten zien wat de plannen zijn die God de Vader met ons leven heeft, want we zijn voor zoveel meer gemaakt dan datgene wat we dagelijks doen.
Dus Petrus gaat met de andere in de boot en vist de gehele nacht maar vangt niks, dat wil zeggen dat de beslissing die hij uit teleurstelling heeft gemaakt geen enkele vrucht draagt, en dus hetgeen waar Petrus zelf denkt waar hij voor gemaakt is lukt hem ook al niet meer, en als we dan niet op Jezus kunnen zien zakken we steeds verder weg, en zoals we kunnen lezen is Jezus precies op de plek daar waar en wanneer we Hem het hardst nodig hebben, en zo zien we ook meteen weer dat het niet ons werk is maar Zijn werk in ons, en is het niet afhankelijk of wij de juiste keus maken of dat onze vrienden ons helpen of niet, maar het is compleet afhankelijk van Jezus Christus die ons gekocht en betaald heeft met Zijn kostbare bloed.