Accepteer je hoe je bent en doet of gaan we ons gedragen als echte vrijgekochten.

Wel grappig als je aan het begin van de week deze zin opschrijft en denkt oké dat is mooi daar kan ik wat mee, en vervolgens gaat je gevoel en alles wat je ervaart zo anders en ervaar je even God niet zo dichtbij ( ook al weten we dat Hij altijd dichtbij is ), en dan is het lastig om je gevoel te negeren want ik weet dat het gevoel arglistig is want dat staat namelijk in the Good book, dus je zou zeggen gewoon de waarheid tegenover je leugenachtige ( op dat moment ) gevoel zetten en we gaan weer gewoon verder, maar zo makkelijk gaat het niet altijd, want ondanks dat ik misschien wel ontelbare keren de waarheid proclameer over mij blijft mijn gevoel erg ver achter en gedraag ik me ten opzichten van degene waar ik van hou, en die van mij houden erg negatief.
Vervolgens komt er schaamte voor mijn gedrag en kan ik me voor me gevoel, en daar gaan we weer dat verrekte gevoel, niet meer normaal gedragen en ondanks dat ik vergeving vraag aan mijn geliefde om me heen is het nog steeds lastig om alles om te keren, terwijl ieder die dicht bij me staat en van me houd heel liefdevol reageert en me ruimte en tijd geeft om me te kunnen keren.
Dan vervolgens gaat er ook in je denken een hoop fout, en of het allemaal mijn eigen negatieve gedachten zijn of dat satan ook probeert er nog een schepje bovenop te doen weet ik niet ( ik wil hem die eer eigenlijk niet geven ) maar er is in ieder geval meer negatief denken dan positief, en ook daarin zet ik dan Gods positieve gedachten over mij als waarheid daar tegenover, maar ook al doe je dat een aantal keren, je wordt moe en dreigt op te geven, maar gelukkig als wij het zelf niet meer kunnen is Hij die in ons woont altijd de sterkste, en laat Hij je toch de positieve dingen zien en ook komt Hij dan in je gevoel en gaat je gevoel weer langzaam doen wat Hij wil en niet wat ik wil, en dan zie je dat net zoals ik het schrijf Hij met een hoofdletter en ik met een kleine letter ook weer echt werkelijkheid wordt want Hij zit op de troon en ik zit aan Zijn voeten en zo is hoe het bedoelt is en niet anders om, dus de orde is hersteld en dat wil niet zeggen dat alles ineens goed gaat maar als de orde is hersteld dan volgt de rest vanzelf om dat Hij bepaald en niet ik.
Wat hebben we toch een FANTASTISCHE LIEFDEVOLLE GOD die de keuze aan ons laat maar ons nooit zover zal laten zakken dat er geen zicht meer is op herstel wouw adembenemend Lief.